Ta strona używa plików cookies.
Polityka cookies    Jak wyłączyć cookies?
AKCEPTUJĘ
Kocham Radzyń Podlaski

  Kochamy nasze miasto i jesteśmy z niego dumni!

POZNAJCIE

Kapliczka św. Floriana na rozstaju dróg w Żeliźnie

Robert Mazurek

Cudze chwalicie, swoje poznajcie... (cz. 299)

U zbiegu dróg prowadzących do Przegalin i Komarówki Podlaskiej, w Żeliźnie – niepozornej, a jakże doświadczonej przez historię wsi w gminie Komarówka Podlaska – stoi kapliczka, która od ponad stu lat czuwa nad mieszkańcami. To okazały, murowany obelisk zwieńczony figurą św. Floriana, patrona strażaków i opiekuna od ognia. Jego obecność w tym miejscu to nie tylko wyraz religijności, lecz także lokalnej potrzeby bezpieczeństwa, która narodziła się zapewne po 1915 roku, gdy okolica zmagała się z kolejnymi pożarami i wojenną zawieruchą.

Kapliczka pierwotnie wchodziła w skład założenia pałacowo-ogrodowego pobliskiego dworu. Strzelista konstrukcja z cegły, na solidnym cokole zwieńczonym gzymsową opaską, wznosi się jak wartownik pamięci. Górną część odnowiono, ale dolna wciąż pozostaje nieotynkowana. Na odsłoniętej cegle widać ślady starego tynku, jak blizny przeszłości – a także znak współczesnej niedokończonej renowacji, o której w wymowny sposób przypominają słowa nabazgrane na betonowych słupkach ogrodzenia: „I KTO TO DOKOŃCZY”. Na cokole widoczna jest też wnęka, w której niegdyś znajdował się wizerunek Matki Bożej.

Całość otacza niskie, metalowe ogrodzenie wsparte na betonowych słupkach z niewielką furtką, tworzące intymną przestrzeń – coś na kształt symbolicznego sanktuarium pośród pól i wiejskiej ciszy.

Nie bez powodu właśnie tu stanęła figura św. Floriana. Według przekazów Żelizna w przeszłości wielokrotnie płonęła. Mieszkańcy, zmęczeni nieustannym strachem, postanowili oddać wieś pod opiekę patrona od ognia. Lokalna wieść głosi, że od czasu ustawienia kapliczki ogień omija miejscowość, a święty stał się jej nieformalnym strażnikiem.

W sąsiedztwie obelisku znajdowały się niegdyś drewniane krzyże o podwójnych ramionach – znaki obrony przed chorobami i zarazami. Z biegiem lat zastąpiły je metalowe krzyże, wciąż stojące po obu stronach kapliczki. Zachodni niesie napis „BOŻE OPIEKUJ SIĘ NAMI”, wschodni – „BOŻE BŁOGOSŁAW NAM”. Oba opatrzono tą samą datą: 2 czerwca 1980 roku, jakby ktoś chciał raz jeszcze umocnić ochronną siłę tego miejsca.

Kapliczka jest też niemym świadkiem wojennych dramatów. Podczas I wojny światowej przez Żeliznę przetaczały się działania zbrojne. Mieszkańcy opowiadają o żołnierzach, którzy mieli tu spocząć, w tym o niemieckim huzarze pochowanym – jak głosi relacja – wraz ze swoim koniem. Inne przekazy wskazują na co najmniej kilka mogił wojennych rozsianych w okolicy.

To wszystko sprawia, że obelisk nie jest jedynie elementem lokalnej architektury sakralnej. To punkt na mapie pamięci, miejsce, w którym splatają się losy wsi, ludzkie obawy, nadzieje i wiara. Kapliczka św. Floriana w Żeliźnie stoi dziś jako świadectwo przetrwania – i jako przypomnienie, że nawet najmniejsze społeczności potrafią stworzyć symbole silniejsze niż ogień i czas.

Komentarze obsługiwane przez CComment

Kategoria: