Cudze chwalicie, swoje poznajcie... (cz. 305)
Na wschodnim krańcu wsi Świerże (gm. Wohyń), tuż przy granicy z Kuraszewem i przy drodze wojewódzkiej nr 814, stoi skromny, lecz wymowny symbol wiary – drewniany krzyż, wzniesiony przez mieszkańców w 2018 roku. To nie tylko znak religijny, ale również wyraz lokalnej tożsamości, wspólnoty i ciągłości tradycji.
Wykonany w całości z drewna, krzyż mierzy około 4 metry wysokości. Prosta forma wzbogacona została o symboliczne detale: na ramionach i szczycie znajdują się charakterystyczne nacięcia – po dwa na każdej z tych części – które przywodzą na myśl dawną ludową symbolikę i rękodzieło. W miejscu skrzyżowania ramion przymocowano metalową pasyjkę, nad którą widnieje tabliczka z literami INRI – skrótem łacińskiej inskrypcji Iesus Nazarenus Rex Iudaeorum, czyli „Jezus Nazarejczyk, Król Żydowski”.
U podstawy krzyża wyryto dwie inskrypcje: rok jego postawienia – 2018 oraz nazwę wsi – Świerże. Te proste napisy są niczym podpis pod wspólnym dziełem – świadectwem pamięci i dumy lokalnej społeczności. Krzyż otacza niewielki, drewniany płotek w kształcie koła, który tworzy symboliczne ogrodzenie – strefę ciszy, modlitwy, zadumy. Wokół zasadzone zostały młode drzewka iglaste, które z biegiem lat będą tworzyć naturalną, zieloną oprawę dla tej świętej przestrzeni.
Ten krzyż to nie tylko element krajobrazu. To punkt, w którym sacrum spotyka się z codziennością. Miejsce, które przypomina o wierze przodków, ale i o sile wspólnoty, która potrafi razem tworzyć znaki trwałe, widoczne i przejmujące w swej prostocie.





Komentarze obsługiwane przez CComment