POZNAJCIE

Cudze chwalicie, swoje poznajcie... (cz. 320)

W Paszkach Dużych (gm. Radzyń Podlaski), przy domu oznaczonym numerem 23, wznosi się kapliczka, od lat wpisana w krajobraz i duchowość tej wsi. To murowana budowla, datowana najpewniej na połowę XX wieku, stanowiąca piękny przykład wiejskiej pobożności i tradycji sakralnej.

Kapliczka stoi przy skrzyżowaniu z drogą prowadzącą do Paszk Małych. Ma formę smukłego słupa na planie kwadratu, zwieńczonego czterospadowym dachem krytym blachą. Na jego szczycie błyszczy niewielki metalowy krzyż, który niczym strażnik czuwa nad okolicą. Podstawa, wymurowana z czerwonej cegły klinkierowej, nadaje całości solidności i podkreśla kontrast barw.

Ściany kapliczki zdobią prostokątne płyciny w kolorze kremowym, obramowane delikatnym różem. Zestawienie tych barw nadaje budowli subtelnej elegancji i lekkości. W bocznych płycinach widnieją wypukłe, różowe krzyże – proste, a zarazem wymowne znaki chrześcijańskiej wiary. Od frontu uwagę przyciągają dwie wnęki, oddzielone krzyżem: dolna, kwadratowa, przeznaczona zapewne na lampkę oliwną lub świecę, oraz górna – zamknięta łukiem odcinkowym, mieszcząca najważniejszy element całej kapliczki.

We wnęce tej, na tle jasnych murów, stoi figura Najświętszej Maryi Panny. Ukazana w błękitnej szacie, z widocznym Sercem na piersi i otwartymi ramionami, jakby zapraszała wiernych pod swoją opiekę. Jest to wizerunek Najświętszego Serca Maryi, niekiedy utożsamiany także z Matką Bożą Łaskawą. Choć figura nosi ślady czasu, wciąż emanuje spokojem i cichym pięknem.

Całość otacza ogrodzenie z metalowych przęseł, osadzonych na ceglanych klinkierowych słupkach. Dzięki niemu kapliczka jawi się jako osobne, uświęcone miejsce – mała wyspa modlitwy i skupienia, dostępna dla każdego, kto zechce zatrzymać się choć na chwilę.

Ta kapliczka to nie tylko materialny ślad wiary przodków, lecz także żywy znak opieki Maryi nad mieszkańcami Paszk Dużych. Od lat wpisuje się w rytm codziennego życia wsi, będąc świadkiem ludzkich trosk, nadziei i modlitw.