Cudze chwalicie, swoje poznajcie... (cz. 319)
Przy wjeździe do miejscowości Główne od strony Jask (gm. Radzyń Podlaski), na skrzyżowaniu wiejskich dróg, wznosi się kapliczka – milczący świadek wiary i przywiązania mieszkańców do tradycji. Powstała w roku 2000, wpisując się w krajobraz z taką naturalnością, jakby stała tu od zawsze.
Kapliczka ma formę słupa zwieńczonego czterospadowym daszkiem pokrytym gontem, na którego szczycie błyszczy metalowy krzyż. Całość wykonano z czerwonego, połyskującego materiału, co nadaje jej solidności i elegancji. Posadowiona na fundamencie, składa się z dwóch kondygnacji.
W dolnej części, w kwadratowym przeszklonym otworze, umieszczono obraz Jezusa Chrystusa z widocznym Najświętszym Sercem, otoczony kwiatami składanymi przez wiernych. To miejsce modlitwy i ufności, gdzie spojrzenie Chrystusa spotyka się ze spojrzeniem przechodnia.
Górna kondygnacja wsparta jest na czterech kolumienkach, które podtrzymują daszek. Wewnątrz, za szybą, króluje figura Matki Bożej w białej szacie i błękitnym płaszczu – klasyczne, pełne ciepła przedstawienie Maryi, której otwarte ramiona zdają się zapraszać do modlitwy i powierzenia Jej codziennych trosk.
Na froncie, pomiędzy kondygnacjami, widnieje rok „2000”, przypominający o czasie powstania kapliczki – symbolicznym progu nowego tysiąclecia. Od krawędzi daszku wspartego na kolumnach opadają barwne wstążki – żółte, białe, niebieskie, fioletowe i czerwone – przymocowane do czarnego metalowego ogrodzenia. Ich ruch na wietrze nadaje całej budowli lekkości i radosnego charakteru, szczególnie podczas nabożeństw majowych.
Podłoże przed kapliczką wyłożono kostką brukową, a otoczenie starannie utrzymano i ozdobiono kwiatami, co podkreśla troskę mieszkańców o to święte miejsce.
Kapliczka w Głównym nie jest więc tylko elementem krajobrazu – to znak wiary, wspólnoty i zakorzenienia w tradycji, przy którym czas jakby zwalnia, a serce naturalnie kieruje się ku modlitwie.
Komentarze obsługiwane przez CComment