Cudze chwalicie, swoje poznajcie... (cz. 330)
Przy zbiegu ulic Branickiej i Zielonej w Wohyniu znajduje się pamiątkowy krzyż ustawiony w 1933 roku – roku szczególnym dla Kościoła katolickiego. Wtedy to papież Pius XI ogłosił Rok Odkupienia, upamiętniający 1900 lat od męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa. Jubileusz ogłoszono w Wigilię 1932 roku, a jego trwanie wyznaczono od 2 kwietnia 1933 do 2 kwietnia 1934. W całej Polsce zaczęto wówczas wznosić okolicznościowe krzyże jako wyraz wdzięczności, modlitwy i przywiązania do wiary – jednym z nich jest właśnie ten w Wohyniu.
Krzyż stoi na solidnej, betonowej podstawie. Jego konstrukcja to masywne, drewniane belki, dziś już wyraźnie naznaczone upływem czasu. Żółta farba, którą pokryto drewno, spękała i zaczęła odchodzić płatami, co świadczy o długotrwałej walce z deszczem, mrozem i słońcem. Ramiona krzyża wyróżniają się charakterystycznym kształtem: kończą się szerokimi, trapezowatymi zwieńczeniami o ściętych krawędziach.
Na skrzyżowaniu belek umieszczono metalową figurę Chrystusa, a nad nią niewielki daszek o półkolistym kształcie, który chroni pasyjkę przed warunkami pogodowymi. W dolnej części pionowej belki widnieje wyraźny napis: „ROK / 1933–1988 / BŁOGOSŁAW / NAM / BOŻE” – forma prośby o opiekę, którą mieszkańcy zapisali dla siebie i przyszłych pokoleń.
Krzyż powstał z inicjatywy lokalnej społeczności. W 1933 roku takie znaki wiary nie były zwykłą dekoracją – symbolizowały nadzieję, odkupienie oraz duchową pamięć o wydarzeniach sprzed blisko dwóch tysięcy lat. Ten wohyński krzyż, choć prosty, jest świadectwem religijności mieszkańców oraz ich chęci uczestniczenia w ogólnokrajowym jubileuszu, który łączył wiernych w jednym religijnym przeżyciu. Teraz, stojąc na swoim miejscu od ponad dziewięciu dekad, stał się także lokalnym świadkiem historii.
Komentarze obsługiwane przez CComment